Do nia słabych, za gęsto rosnących młodych albo wybujałych wilków, to trzeba to teraz zrobić. Pozostawionych młodych pędów nie tniemy. Może to nastąpić przed kwitnieniem. Pędy końcowe przewodników skracam połowy u drzew do 5 roku uprawy usuwamy je całkowicie wraz z najgrubszymi 2 pędami konkurencyjnymi. Wtedy można się spodziewać, że także wewnątrz korony wytworzą się silne (rzeczywiście owocujące) pędy. Starsze, ogołocone wewnątrz drzewa brzoskwi. niowe można odmłodzić przez mocne cięcie przewodników i bocznych konarów. Możemy skrócić konary na długość ok. 1 m, zawsze nad rozgałęzieniem. Wilki (do odtworzenia korony) przyginamy i przywiązujemy, aby rosły w odpowiednim kierunku, oraz nieco skracamy. Rany starannie smarujemy środkiem do zranidi kory Bayleton, z wyjątkiem pędów tegorocznych. Śliwy znoszą dobrze cięcie. Przy cięciu pomijane są często śliwy, węgierki, renklody, mirabelki, które należy traktować mniej więcej podobnie. Wciąż jeszcze miłośnicy ogrodnictwa reprezentują błędny pogląd.
Laskowych. Orzechy laskowe dojrzewają głównie we wrześniu. Ich dojrzałość można poznać po brązowieniu dolnej połówki łupiny i jasnobrązowym zabarwieniu powłoki. Orzechy leszczyny Zellera oddzielają się łatwo od krótkich okryw i można je otrząsnąć. Orzechy leszczyny Lamberta trzeba zrywać i wyjmować z długich powłok. Aby orzechy miały wystarczającą trwałość, układamy je naj-pierw do wysuszenia w przewiewnym miejscu na siatce drucianej o drobnych oczkach, codziennie odwracając. Suszenie trwa 3 do 4 tygodni. Najkorzystniejsze jest przechowywanie w temperaturze 4°C. Cięcie brzoskwiń późnym latem. Po zbiorze można przeprowadzić silne cięcie. Najpierw trzeba wyciąć martwe albo obumierające gałęzie aż do prześwietlenia. Jeśli korona ma zawiele konarów, to trzeba usunąć te o niekorzystnym umiejscowieniu. Gałęzie po zebraniu owoców trzeba skrócić do mocnego młodego pędu w pobliżu oczka. Jeśli jest dość miejsca, to możemy także wykorzystać dwa mocne młode pędy. O ile dotychczas nie zabraliśmy się.
Solanki o stężeniu 2-3% Po wysuszeniu łupina pozostanie jasna. Natomiast z siarkowania należy zrezygnować ze względów zdrowotnych. Orzechów nie powinniśmy suszyć ani na piecu, ani w jego wnętrzu, ponieważ w takim wypadku jądro staje się brązowe i zjełczałe albo mocno się kurczy. Najlepsze efekty ó&fe suszenie naturalne w miejscu przewiewnym i suchym. W tym celu rozsypujemy orzechy cienką warstwą na drucianej siatce o drobnych oczkach i przez pierwsze tygodnie odwracamy je po kilka razy dziennie, a później raz dziennie. Dostęp powietrza powinien być zapewniony ze wszystkich stron. W wilgotnych latach suszenie kończy się dopiero po 3-5 tygodniach. Następnie wsypujemy orzechy do worków z siatki i zawieszamy je w miejscu niedostępnym dla myszy. Otwarte okna muszą być zabezpieczone siatką drucianą, aby nie mogły się przez nie przedostawać ani myszy, ani wiewiórki. Pleśnienie skorupy wskazuje na niedostateczne wysuszenie albo zbyt wysoką wilgotność pomieszczenia. Otrząsanie i obrywanie orzechów.
Lub wiadra o sztywnej konstrukcji. Jeśli zrywamy owoce z drabiny, to pojemnik wieszamy na jej szczeblu albo na gałęzi za pomocą mocnego haka w kształcie litery S, dzięki czemu będziemy mieli obie ręce wolne. Jeśli zbieramy z ziemi, stawiamy koszyk na podwyższeniu albo wkładamy owoce od razu do skrzynek. Te owoce, do których nie sięgamy ręką, możemy zerwać przy użyciu zrywacza. Zbiór i przygotowanie orzechów włoskich. Zbiór zaczyna się we wrześniu i trwa w przypadku późnych odmian do października. Oznaką dojrzałości jest pękanie pionowe zielonej powłoki i początek zmiany jej barwy na czarną, W tym momencie orzechy łatwo opadają na ziemię (zbiór spadów). Można to ułatwić przez otrząsanie, zwłaszcza tam, gdzie zbiorom zagrażają wiewiórki i ptaki. Do otrząsania nadają się długie drągi zakończone hakiem. Po zebraniu orzechy włoskie wsypujemy do wanny wypełnionej zimną wodą, oczyszczamy ostrą szczotką Z miotełką ryżową z przywartych resztek powłok. Następnie możemy je na krótko włożyć do solanki.
Zaczyna się w nich proces rozkładu i brązowienie miąższu. Niekiedy zbiór może się zacząć już w końcu września. Praktyczne sprzęty do zbioru owoców ziarnkowych. Do zbioru nadających się do przechowywania owoców jesiennych i zimowych potrzebne sąprak-tyczne sprzęty, pozwalające na bezpieczne przeniesienie owoców do przechowalni. O ile w przypadku niniejszych drzewek można się obyć bez drabiny, to do wyrośniętych drzew niskopiennych celowe jest użycie drabiny kozłowej, zwężającej się ku górze. Możemy wykorzystać także drabiny domowe. Aby drabina nie zapadała się w gruncie, podkładamy pod jej końcówki mocne deski. Do drzew wysokich nadaje się drabina przystawiana, której jedna końcówka powinna być okuta żelaznym ostrzem, aby zapobiec jej ślizganiu się. Na pojemniki do zrywania potrzebne są wyścielone, najlepiej okrągłe koszyki z kabłąkiem i haczykiem. Wyściółka z materiału, papieru pakowego albo pianki zapobiega odgniataniu się owoców. Zamiast plecionego możemy użyć także plastikowego koszyka.
