Możemy układać owoce w torfie ściółkowym. W cieplejszych pomieszczeniach owoce zbyt szybko oddają wilgoć, wskutek czego kurczą się i nie nabierają pełni smaku. Sprawdzoną metodą przy temperaturze do 8-10°C jest przechowywanie w folii. Pod folią o grubości 0,03-0,05 mm korzystnie jest przechowywać od-miany: Berlepsch, Piękna z Boskoop czerwona, Golden Delicious, Glockenapfel, Jonatan, pod folią o grubości 0,03 mm Piękna z Boskoop i Koksa pomarańczowa; inne odmiany są do tego mniej odpowiednie. Przeznaczone do przechowania w folii jabłka zbieramy tydzień wcześniej i przez osiem dni przechowujemy bez przykrycia w pomieszczeniu, aby przyjęły jego temperaturę i później pod folią wydzielały mniej pary wodnej. Najmniej narażone na wgniecenia są pakowane w płaskie worki o pojemności 2-2,5 kg. Można także owijać półki na owoce folią, zawiązując ją u góry. Stosowanie folii dziurkowanej jest zbędne, ponieważ użycie podanej wyżej grubości folii gwarantuje wystarczającą wymianę gazową. Okres przechowywania.
Archive for the ‘Rośliny jesienią’
A 85% z niej wystawało. Wystarcza, jeśli nad ziemią są 2 paki. Rozstaw sadzonek wynosi 20-25 cm. Przy sadzeniu nie wolno uszkodzić kory ani oczka. Najlepiej zrobić szpadlem szparę w ziemi, którą nieco poszerzamy i w niej umieszczamy sadzonki. Ziemię wystarczy potem tylko udeptać. Jeśli wybierzemy stanowisko w półcieniu, to do. Dla przeciwdziałania zbyt niskiej wilgotności powie-trza możemy stosować napowietrzanie przez zabezpieczone przed myszami kanały wentylacyjne, zraszanie podłogi, rozstawianie naczyń napełnionych wodą albo bezpośrednią ochroną owoców. Jabłka możemy zawijać pojedynczo w bibułkę, przykrywać papierem pakowym lub folią czy też obkładać torfem. Ceglana podłoga lepiej nawilża powietrze niż betonowa. Przy zbyt wysokiej wilgotności powietrza musimy się liczyć z częstszym występowaniem brązowienia i plamistości skórki owoców, parcha i gnicia; jeśli zewnętrzne powietrze jest suche, to pewną możliwość regulacji daje przewietrzanie przechowalni. Dla wyrównania poziomu wilgotności.
Piwnicę na owoce przed umieszczeniem zapasów należy gruntownie oczyścić (zdezynfekować): celowe jest użycie roztworu 50 g (w wilgotnych piwnicach 100 g) środka Dimanin wody, którym szorujemy albo spryskujemy sufit, ściany, podłogę i półki. Dalsze zabiegi są zbędne. Skrzynki albo półki na owoce zanurzamy w roztworze 20 g Dimaninu A na 10 1 wody, co wystarcza na 5-10 skrzynek. — Jeśli w przechowalni występują szkodniki, jak równonogi, krocionogi, rybikit to warto spryskać lub posypać ich kryjówki przy podłodze np. Blattanexem. Do przechowywania nadają się tylko całkowicie zdrowe owoce. Inne trzeba oddzielić możliwie już przy zrywaniu. Owoce nadające się do przechowywania umieszczamy najpierw na 3 dni pod dachem, w miejscu przewiewnym, potem zostaną umieszczone w przechowalni. Odmiany o szorstkiej skórce powinny trafić od. Jeśli bryła korzeniowa jest zbyt ciężka, zdejmujemy górną warstwę ziemi. Transportujemy ją ostrożnie, aby uchronić pozostałą część bryły od uszkodzeń. Na nowym miejscu musi.
Nad bardziej poziomo rosnącym pędem bocznym skierowanym na zewnątrz. Dzięki zachowaniu dużej liczby pędów bocznych, które w razie potrzeby odginamy poziomo, przeszczepiona korona może owocować już po 3-4 latach. Później zbyt gęsto rosnące pędy boczne musimy prześwietlić. Przygotowanie dużych drzew do przesadzenia. Jeśli zachodzi konieczność przeniesienia gdzie indziej zakorzenionego od lat drzewa owocowego, to właściwym momentem dla jabłoni, grusz, śliw i wiśni jest październik. Do połowy września powinniśmy skrócić koronę co najmniej o 3m w celu skompensowania późniejszej utraty korzeni. Przed przesadzaniem lekką glebę trzeba obficiej nawilżyć niż ciężką, aby ziemia miała lepszą przyczepność. Przed przystąpieniem do zabiegu wykopujemy w dostatecznej odległości rów dookoła pnia, aby odsłonić bryłę korzeniową z boków. Przecięte końcowe odcinki korzeni odcinamy na gładko. Rany powinny być skierowane w dół i mieć możliwie małą powierzchnię. Na koniec przecinamy dolne korzenie przerywając.
Wierzchołka konaru powinny być krótsze niż bliżej podstawy. Aby uniknąć silnych rozgałęzień jako przedłużenie przewodnika zostawiamy zawsze tylko jeden pęd. Stare drzewa o zdrowych gałęziach i pniu można poddać średnio silnemu cięciu odmładzającemu. W pierwszym roku możemy usunąć przewodnik pozostawiając 1,5-2 m, a górne konary umiarkowanie skrócić, zawsze nad rozgałęzieniem. Trzeba również usunąć słabe pędy od spodu gałęzi. W następnym roku dalej prześwietlamy koronę. Usuwamy pionowo rosnące wilki z gałejzi, prześwietlamy boczne pędy, szczególnie w okolicy wierzchołka, i oszczędzamy w dużej mierze młode pędy, o ile rosną na boki. Rany drzew starannie zabezpieczamy odpowiednim środkiem (zob. listopad). Dalsze postępowanie z przeszczepieniami. W połowie września dalej prześwietlamy dzikie pędy: usuwamy silne wilki, a zostawiamy słabsze, zwrócone na zewnątrz. Niektórych silnych, dzikich pędów możemy użyć wiosną do przeszczepienia, jeśli na starym drzewie chcemy wprowadzić nową odmianę. Wilki.
Do nia słabych, za gęsto rosnących młodych albo wybujałych wilków, to trzeba to teraz zrobić. Pozostawionych młodych pędów nie tniemy. Może to nastąpić przed kwitnieniem. Pędy końcowe przewodników skracam połowy u drzew do 5 roku uprawy usuwamy je całkowicie wraz z najgrubszymi 2 pędami konkurencyjnymi. Wtedy można się spodziewać, że także wewnątrz korony wytworzą się silne (rzeczywiście owocujące) pędy. Starsze, ogołocone wewnątrz drzewa brzoskwi. niowe można odmłodzić przez mocne cięcie przewodników i bocznych konarów. Możemy skrócić konary na długość ok. 1 m, zawsze nad rozgałęzieniem. Wilki (do odtworzenia korony) przyginamy i przywiązujemy, aby rosły w odpowiednim kierunku, oraz nieco skracamy. Rany starannie smarujemy środkiem do zranidi kory Bayleton, z wyjątkiem pędów tegorocznych. Śliwy znoszą dobrze cięcie. Przy cięciu pomijane są często śliwy, węgierki, renklody, mirabelki, które należy traktować mniej więcej podobnie. Wciąż jeszcze miłośnicy ogrodnictwa reprezentują błędny pogląd.
Laskowych. Orzechy laskowe dojrzewają głównie we wrześniu. Ich dojrzałość można poznać po brązowieniu dolnej połówki łupiny i jasnobrązowym zabarwieniu powłoki. Orzechy leszczyny Zellera oddzielają się łatwo od krótkich okryw i można je otrząsnąć. Orzechy leszczyny Lamberta trzeba zrywać i wyjmować z długich powłok. Aby orzechy miały wystarczającą trwałość, układamy je naj-pierw do wysuszenia w przewiewnym miejscu na siatce drucianej o drobnych oczkach, codziennie odwracając. Suszenie trwa 3 do 4 tygodni. Najkorzystniejsze jest przechowywanie w temperaturze 4°C. Cięcie brzoskwiń późnym latem. Po zbiorze można przeprowadzić silne cięcie. Najpierw trzeba wyciąć martwe albo obumierające gałęzie aż do prześwietlenia. Jeśli korona ma zawiele konarów, to trzeba usunąć te o niekorzystnym umiejscowieniu. Gałęzie po zebraniu owoców trzeba skrócić do mocnego młodego pędu w pobliżu oczka. Jeśli jest dość miejsca, to możemy także wykorzystać dwa mocne młode pędy. O ile dotychczas nie zabraliśmy się.
