Wynosi 2-5 miesięcy. Działkowcy nie dysponujący odpowiednimi przechowalniami powinni przechowywać owoce zimowe najlepiej w altanie działkowej, a przy silniejszym mrozie zapewniać im wystarczające przykrycie. Temperatura w stosie owoców nie powinna opadać poniżej 1 °C. Można je także przechowywać przez całą jesień na otwartej, całkowicie ocienionej werandzie. Skrzynki z owocami okrywamy papierem pakowym, starymi szmatami i folią, aby je ochronić przed wiatrem i mrozem. Opieńka miodowa: zagrożenie dla naszych drzew. Opieńka miodowa należy do najbardziej niebezpiecznych grzybów drzew, ponieważ atakuje z ziemi, szczególnie w ogrodach położonych w pobliżu lasu. Po trwającym całe lata pod korą rozwoju brunatnoczarnej grzybni (mycelium), która przypomina mocne nitki, nagle jesienią u podstawy pnia wyrastają żółto- albo czerwonobrązo-we owocniki, wyglądające tak, jak grzyby kapeluszowe. Po obgotowaniu opieńka miodowa jest jadalna, szczególnie ta czerwonobrązowa (rosnąca na drzewach iglastych).
Archive for the ‘Jesień w ogrodzie’
Już być przygotowany odpowiednio głęboki dół. Spulchniamy jego dno, a ziemię do wypełnienia, składowaną poza dołem, spulchniamy i użyźniamy dodając Plantahum i tomasynę z magnezją. Jako nawóz na zapas dla starszego drzewa możemy zastosować 100 g Orga-min. Jeśli gleba jest bardzo dobra, a chcemy zahamować siłę wzrostu drzewa, wówczas wypełniamy dół ziemią o niskiej wartości wierzchołkami pędów na dół. Rozmnażanie porzeczek ze zdrewniałych sadzonek. Najkorzystniejszym okresem dla pozyskiwania z porzeczek sadzonek zdrewniałych przypada na koniec września i październik. Rozmnażać powinniśmy tylko dobre odmiany. Najlepszym materiałem na sadzonki są tegoroczne długopędy wycięte z dolnej części krzaka. Z każdego natychmiast obrywamy liście, aby zmniejszyć powierzchnię transpiracji. Potem tniemy go na odcinki po 6 oczek, przecinając pęd ostrym nożem tuż pod oczkiem, a w górnej części nieco powyżej. Natychmiast sadzimy go na spulchnionej grządce tak, aby w ziemi znalazło się 15 % długości sadzonki.
Wszelkie połączenie drzewa z głębszymi warstwami gruntu. W tym celu wykopany dookoła rów pogłębiamy ukośnie w dwóch przeciwległych miejscach. Przed mrozem zabezpieczamy sadzonki przykryciem grubą warstwo fata. Sadzimy porzeczki w marcu, jak wyżej opisano. Zimowe jabłka powinny przechowywać się długo. Najlepszym miejscem przechowywania jest chłodna, czysta, sterylna piwnica na owoce. Ich trwałość jest największa przy temperaturze 2-5°C i względnej wilgotności powietrza wynoszącej 85-90%. Do kontroli warunków przechowywania ważny jest termometr i higrometr (wilgotnościomierz). Praktycznym sposobem jest przechowywanie owoców na płaskich, ażurowych półkach albo w płaskich skrzyn-kach, ustawionych jedne na drugich. Przy dużej ilości przechowywanych owoców warto mieć konstrukcję z wysuwanymi pojedynczymi półkami, umożliwiającymi szybką kontrolę zapasów. Owoce powinniśmy układać tylko w jednej lub najwyżej trzech warstwach, jabłka na szypułce, a gruszki na boku albo zwężoną częścią do góry.
Nad bardziej poziomo rosnącym pędem bocznym skierowanym na zewnątrz. Dzięki zachowaniu dużej liczby pędów bocznych, które w razie potrzeby odginamy poziomo, przeszczepiona korona może owocować już po 3-4 latach. Później zbyt gęsto rosnące pędy boczne musimy prześwietlić. Przygotowanie dużych drzew do przesadzenia. Jeśli zachodzi konieczność przeniesienia gdzie indziej zakorzenionego od lat drzewa owocowego, to właściwym momentem dla jabłoni, grusz, śliw i wiśni jest październik. Do połowy września powinniśmy skrócić koronę co najmniej o 3m w celu skompensowania późniejszej utraty korzeni. Przed przesadzaniem lekką glebę trzeba obficiej nawilżyć niż ciężką, aby ziemia miała lepszą przyczepność. Przed przystąpieniem do zabiegu wykopujemy w dostatecznej odległości rów dookoła pnia, aby odsłonić bryłę korzeniową z boków. Przecięte końcowe odcinki korzeni odcinamy na gładko. Rany powinny być skierowane w dół i mieć możliwie małą powierzchnię. Na koniec przecinamy dolne korzenie przerywając.
Jakoby śliwy nie potrzebowały cięcia albo źle je znosiły. Tymczasem jest wręcz przeciwnie. Także u tych drzew występuje przerost wierzchołka, zagęszczanie korony i starzenie się, na co pomóc może tylko. Cięcie w wieku produkcyjnym, od 5 roku uprawy przeprowadzamy od końca sierpnia do połowy wrześma. Jeśli wykonamy je fachowo (bez czopu), to nie musimy się obawiać wycieku gumowego. Drzewa starsze niż 10 lat możemy bez obawy ciąć także w zimie. Pomewaź paki liściowe zachowują zdolność do życia tylko pra rok do dwóch lat, to bez cięcia gałęzie już wkrótce ulegną ogołoceniu od wewnątrz. W wieku maksymalnego plonowania musimy z tego względu stale pobudzać wytwarzanie pędów prześwietlanie i skracanie pędów owoconośnych może być dalej prowadzone z koroną przewodnika bezprzewodnikową albo kombinowaną. Młode pędy boczne możemy skrócić w razie potrzeby, nie powodując przez to opóźnienia wejścia w okres owocowania. Starsze pędy owoconośne trzeba wyciąć nad pędem młodym. Pędy boczne leżące bliżej.
Zaczyna się w nich proces rozkładu i brązowienie miąższu. Niekiedy zbiór może się zacząć już w końcu września. Praktyczne sprzęty do zbioru owoców ziarnkowych. Do zbioru nadających się do przechowywania owoców jesiennych i zimowych potrzebne sąprak-tyczne sprzęty, pozwalające na bezpieczne przeniesienie owoców do przechowalni. O ile w przypadku niniejszych drzewek można się obyć bez drabiny, to do wyrośniętych drzew niskopiennych celowe jest użycie drabiny kozłowej, zwężającej się ku górze. Możemy wykorzystać także drabiny domowe. Aby drabina nie zapadała się w gruncie, podkładamy pod jej końcówki mocne deski. Do drzew wysokich nadaje się drabina przystawiana, której jedna końcówka powinna być okuta żelaznym ostrzem, aby zapobiec jej ślizganiu się. Na pojemniki do zrywania potrzebne są wyścielone, najlepiej okrągłe koszyki z kabłąkiem i haczykiem. Wyściółka z materiału, papieru pakowego albo pianki zapobiega odgniataniu się owoców. Zamiast plecionego możemy użyć także plastikowego koszyka.
